هوش مصنوعی:
متن دربارهی توصیف یک صحنه طبیعی و تأملات شاعرانه است. شاعر از دیدن یک درخت و پرندهای بر روی شاخهاش صحبت میکند و حدس میزند که شاید پرنده فکر میکند که گلهای سرخ چادرشان را بر شانهانداختهاند.
رده سنی:
12+
متن دارای مفاهیم شاعرانه و استعاری است که ممکن است برای کودکان کمسال قابل درک نباشد، اما برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است.
شماره ۱۹۳ - امروز سر راه بدیمه یک درْدونه
امروز سر راه بدیمه یک درْدونه
کمنّه کپل پشت دشنّیه شونه ۱
اونچه که منه عقل و منه گمونه:
«سرخه گله که چادر دپیته شونه» ۲
کمنّه کپل پشت دشنّیه شونه ۱
اونچه که منه عقل و منه گمونه:
«سرخه گله که چادر دپیته شونه» ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۹۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۲ - بلبل به گل دورو گل به بلبل دوره
گوهر بعدی:شماره ۱۹۴ - سَرِ بمیرم، سَرون ونه وَنوشه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
