هوش مصنوعی:
این متن به زیباییهای معشوق و احساسات شاعر نسبت به او میپردازد. شاعر از موهای معشوق، چشمهای او و سایر زیباییهایش سخن میگوید و بیان میکند که چگونه این زیباییها او را مجذوب خود کردهاند.
رده سنی:
16+
این متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، درک زیباییهای ادبی و ظرافتهای شعری آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۹۴ - سَرِ بمیرم، سَرون ونه وَنوشه
سَرِ بمیرم، سَرون ونه وَنوشه
چشمِ بمیرم، مجیک ونه سرپوشه ۱
زلف بمیرم، هشّنی (وِشنی) خال وخوشه
د خشِ طمع (تما) دارمه، کنار و گوشه ۲
چشمِ بمیرم، مجیک ونه سرپوشه ۱
زلف بمیرم، هشّنی (وِشنی) خال وخوشه
د خشِ طمع (تما) دارمه، کنار و گوشه ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۱۲۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۳ - امروز سر راه بدیمه یک درْدونه
گوهر بعدی:شماره ۱۹۵ - من قلندروار شومّه سر دروازه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
