هوش مصنوعی:
این متن به ناپایداری و کشمکشهای زندگی اشاره دارد و بیان میکند که گاهی زندگی به نفع انسان و گاهی بر ضد او پیش میرود. شاعر از خود میپرسد که آیا این شرایط به تقدیر مربوط است و در نهایت ابراز میکند که تا زمانی که زنده است، دوستش را به سوی مرگ میکشاند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عاطفی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین یا نامفهوم باشد.
شماره ۲۵۰ - زمونهْ مره هَرْ دَمْ کشاکش گیره
زمونهْ مره هَرْ دَمْ کشاکش گیره
گاهی به خشی، گاهی به ناخش گیره ۱
امیر گنه: اینکار به فلک خش گیره؟
منْ زندهْ بوئمْ، دوستْ لَحَدْ ره کَشْ گیره ۲
گاهی به خشی، گاهی به ناخش گیره ۱
امیر گنه: اینکار به فلک خش گیره؟
منْ زندهْ بوئمْ، دوستْ لَحَدْ ره کَشْ گیره ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۱۰۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۹ - تَرْسمهْ بنایِ اَجْلْ ره دیاره
گوهر بعدی:شماره ۲۵۱ - منْ اونْ طفلْ ره مُونّمهْ که مار بمیره
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
