هوش مصنوعی:
شاعر از معشوق خود میخواهد که مانند گلِ وَلگْ رفتار نکند و با نگاهی اصیل به او بنگرد. او اشاره میکند که معشوق، با وجود سرخرویی و زیبایی، دل او را به دام انداخته است.
رده سنی:
16+
محتوا دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که درک آن نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعارههای شعری ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۲۷۴ - گلِ وَلگْ ته جا گَرْ هاکنهْ نخاری
گلِ وَلگْ ته جا گَرْ هاکنهْ نخاری
دَرْ دَمْ به منه چشِ اَسْلی دَرْآری ۱
تو که سرخهْ گِل وَلْگْ ره جومه داری
ورازْنهْ مه دلْ ره صید کردهْ داری ۲
دَرْ دَمْ به منه چشِ اَسْلی دَرْآری ۱
تو که سرخهْ گِل وَلْگْ ره جومه داری
ورازْنهْ مه دلْ ره صید کردهْ داری ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۸۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷۳ - اَرْ تَختِ سُلَیْمُونْ به منْ هادنْ جایی،
گوهر بعدی:شماره ۲۷۵ - خوبون و خجیرونْ دیمه بیشماری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
