هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و توصیفی است که در آن شاعر از عشق خود به معشوق سخن میگوید و از عناصر طبیعت مانند برف، سیاهی شب، و پرندگان برای توصیف احساسات خود استفاده میکند. همچنین، به نظر میرسد که این شعر دارای لحنی غنایی و عاطفی است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا غیرجذاب باشد. همچنین، استفاده از برخی واژگان و تصاویر شاعرانه ممکن است نیاز به درک ادبی بالاتری داشته باشد.
شماره ۱۵ - امیر گنه: عاشقمهْ منْ شه آقاره
امیر گنه: عاشقمهْ منْ شه آقاره
اُشْتُر به قطارْ، ببخشیهْ گداره ۱
بَرْفهْ به سیاهی، لیله یا تتٰاره؟
زاغِ پَرْ به پیشِ ته بَرْفهْ شَرمْسٰاره ۲
دوستِ هروَرِ زلفْ که یکی خرواره
این سخنْ اَمروزْ، امیر یادگاره ۳
اُشْتُر به قطارْ، ببخشیهْ گداره ۱
بَرْفهْ به سیاهی، لیله یا تتٰاره؟
زاغِ پَرْ به پیشِ ته بَرْفهْ شَرمْسٰاره ۲
دوستِ هروَرِ زلفْ که یکی خرواره
این سخنْ اَمروزْ، امیر یادگاره ۳
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۳
۱۱۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴ - هَرْ کجهْ که منْ شومّهْ، وَنوشه جاره
گوهر بعدی:شماره ۱۶ - پلنگِ دَمانْ، شیرِ نَرْ ته وَرْ ماده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
