هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به زیباییهای طبیعت و احساسات شاعرانه میپردازد. در آن از عناصری مانند بلبل، پیاله، و یار یاد شده است که نشاندهندهی عشق و مستی است. همچنین، به زیباییهای دیدنی و پراکنده در جهان اشاره دارد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم شاعرانه و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده یا نامناسب باشد. همچنین، اشارههایی به مستی و پیاله وجود دارد که برای سنین بالاتر مناسبتر است.
شماره ۱۴ - هَرْ کجهْ که منْ شومّهْ، وَنوشه جاره
هَرْ کجهْ که منْ شومّهْ، وَنوشه جاره
گردِ وَنوشهْ، هم بلبلْ زینهاره ۱
چنگی به میونْ نیشتهْ، پیاله کاره
چشْ وازهْ، لُوخندهْ و برفهْ با یاره ۲
اوّلْ تنه سَرْگمّهْ، که مه سَرْداره
دیدنیهْ تنه سَرْ که همه جا دیاره ۳
گردِ وَنوشهْ، هم بلبلْ زینهاره ۱
چنگی به میونْ نیشتهْ، پیاله کاره
چشْ وازهْ، لُوخندهْ و برفهْ با یاره ۲
اوّلْ تنه سَرْگمّهْ، که مه سَرْداره
دیدنیهْ تنه سَرْ که همه جا دیاره ۳
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۳
۱۲۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳ - ویهار درآمو، چیق به چمن وشت آره
گوهر بعدی:شماره ۱۵ - امیر گنه: عاشقمهْ منْ شه آقاره
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.