شماره ۱ - شیرْرِهْ دیمِهْ آتِشْ وَشِنْ گُو شِکٰارْ کِرْدْ شماره ۲ - اَمیرْ گِنِهْ:‌ای نٰامُسَلْمُونِ کٰافِرْ شماره ۳ - دُوسْتْ‌رِهْ دیمِهْ کِهْ دیرُو کَمُونْ دٰاشْت‌وُ تیرْ شماره ۴ - قَدْ سُورِهْ، دِهُونْ میمِهْ، کِلٰالِهْ تِهْ بُورْ شماره ۵ - مِرِهْ وِنِهْ ته کیچهْ دِکُونْ بسازم، شماره ۶ - امیر گنه: حوری رَوِش، ماهِ تایونْ شماره ۷ - امیر گنه: مِهْ تاج سَرْ! مه دِلُ و تَنْ! شماره ۸ - ته بندومه تا مه استخون (هسّکا) بَپیسْتِن شماره ۹ - چی وا (چی بو) بَمِردْ بومْ ته عشقِ وَرْمن‌ای هو شماره ۱۰ - امیر گنه: مه کار چه منصور و دار بو شماره ۱۱ - یاربْ که تنه کار به دنی نظامْ بو! شماره ۱۲ - امیر گنه: تو غَمْ نَخرْ روزگاره شماره ۱۳ - ویهار درآمو، چیق به چمن وشت آره شماره ۱۴ - هَرْ کجهْ که منْ شومّهْ، وَنوشه جاره شماره ۱۵ - امیر گنه: عاشقمهْ منْ شه آقاره شماره ۱۶ - پلنگِ دَمانْ، شیرِ نَرْ ته وَرْ ماده شماره ۱۷ - استادِ ازلْ پلّه دچیهْ مُوره شماره ۱۸ - امیر گنه: مه یار به منه کش دوره شماره ۱۹ - اُوندمْ که تنه دَمْ ره دَم حورانداته شماره ۲۰ - دْ دَسْت که یکی زلفْ بَرْسه کساته شماره ۲۱ - امیر گنه: عاشقمهْ کَجینه داره شماره ۲۲ - امیر گنه: مه وَرْ کِیَهْ روز و شوبی؟ شماره ۲۳ - کَمن هَکردی زلف ره «صحرایی» گیتی شماره ۲۴ - امیر گنه: مه مَستهْ چشْ، شُوخهْ نی‌نی شماره ۲۵ - امیر گنه: که گَشتْ بَکردیمْ ملکِ رَیْ