هوش مصنوعی: این متن بیانگر درد و رنج عاشقانه‌ای است که شاعر از فراق یار و نبود او می‌کشد. او از دل‌تنگی، بی‌قراری و انتظار بی‌پاسخ می‌گوید و احساس می‌کند که هیچ‌کس درد او را درک نمی‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل احساسات عمیق عاشقانه و غمگین است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان و اصطلاحات شعر کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۹۳ - واخْ که دِلْ‌رِهْ کارها کرده یارِ پَیْغُومْ!

واخْ که دِلْ‌رِهْ کارها کرده یارِ پَیْغُومْ!
آهْ که تو ندایی بنده‌یِ دِلِ کُومْ! ۱

آخْ که نَخِتِمهْ دوستِ کشْ یکی شُومْ!
واخْ که گِذِر باز دَرْ بُورْدِهْ‌ای مه دُومْ! ۲

شه دِلْ‌رِهْ کُوترْ کِرْدْمِهْ رسیمه ته دُومْ
تا دونه بَچینّه، دَکِفِهْ تنه دُومْ ۳

صّیٰادِ کُهِنْ نیشته به ته تیسا دُومْ
هیچکِسْ نِنِهْ که دُوم نَکِفِهْ اَوّلْ گُومْ ۴
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۴
کانال گوهرین در ایتا
۱۱۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۲ - شاهِ سَرْحدِّ هند و ختا و چین بُومْ،
گوهر بعدی:شماره ۹۴ - گِتی که تنه یارْمِهْ همیشکْ ته بُومْ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.