هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر احساس تنهایی و رنج شاعر است که در غیاب دوست و حضور دشمن، به خاک و مرگ پناه میبرد. او از نبود آرامش حتی در لحظهی مرگ و بیتفاوتی دیگران نسبت به رنجش میگوید و تصویری دردناک از آیندهی خود ترسیم میکند.
رده سنی:
16+
متن حاوی مضامین عمیق عاطفی مانند تنهایی، رنج و مرگ است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین یا نامفهوم باشد. درک کامل این مفاهیم نیاز به بلوغ عاطفی و تجربهی زندگی دارد.
شماره ۹۴ - گِتی که تنه یارْمِهْ همیشکْ ته بُومْ
گِتی که تنه یارْمِهْ همیشکْ ته بُومْ
تنه دشمنِ دَرْ نَهَلِمْ یکی گُومْ ۱
دَمی دوستْ نِئی وُ دشمنْ بی اَندی تُومْ
آخرْ هدایی مه دشمنِ دِلِ کُومْ ۲
نرسمّه بمیرم کَسْ نَئیره مه نُومْ،
یکْ لحظه (اتّا دقیقه) به خاک، مه تنْ نئیره آرُومْ، ۳
فردا خاکِ سَرْ بَوینِنْ مه همکارُومْ
یکی چِشْرِهْ خونْ اِنِهْ، یکیرِهْ بارُومْ ۴
تنه دشمنِ دَرْ نَهَلِمْ یکی گُومْ ۱
دَمی دوستْ نِئی وُ دشمنْ بی اَندی تُومْ
آخرْ هدایی مه دشمنِ دِلِ کُومْ ۲
نرسمّه بمیرم کَسْ نَئیره مه نُومْ،
یکْ لحظه (اتّا دقیقه) به خاک، مه تنْ نئیره آرُومْ، ۳
فردا خاکِ سَرْ بَوینِنْ مه همکارُومْ
یکی چِشْرِهْ خونْ اِنِهْ، یکیرِهْ بارُومْ ۴
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۴
۹۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۳ - واخْ که دِلْرِهْ کارها کرده یارِ پَیْغُومْ!
گوهر بعدی:شماره ۹۵ - یاربْ بوینمْ دولتْرِهْ منْ به ته کُومْ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
