هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی‌های طبیعت در فصل بهار می‌پردازد. از کوه و صحرا گرفته تا گل‌های رنگارنگ، سبزه‌زارها، شکوفه‌ها و آواز بلبل. همچنین، به تأثیر این زیبایی‌ها بر انسان‌ها، از جمله عابدان و زاهدان، اشاره می‌کند.
رده سنی: 12+ این شعر دارای مفاهیم زیبایی‌شناختی و طبیعت‌گرایانه است که برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و لذت‌بردن است. همچنین، استفاده از واژگان و تصاویر شعری ممکن است برای کودکان کوچک‌تر پیچیده باشد.

شماره ۹۷ - ویهارْ درآموُ، عالمْ بوّییه روشِنْ

ویهارْ درآموُ، عالمْ بوّییه روشِنْ
به کوه و صحرا، لالهْ رنگارنگْ جُوشِنْ ۱

زمینْ اطلسِ سبزه رنگْ دارْنِهْ پُوشِنْ
مُنَقّشْ چه دیبا وُ شکوفه هُوشِنْ ۲

چمن گِل خندونهْ، غنچهْ دَرْپُوشِنْ
بِلْبِلْ به هزارْ نغمه نوا خَروُشِنْ ۳

زنّار دَوِسْتْ عابد و سَبْحه فِروُشِنْ
زاهدْ زهد و تقویٰ بِهِشْتْ، بادِهْ نُوشِنْ ۴
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۴
کانال گوهرین در ایتا
۹۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۶ - سیم و زَرْرِهْ وارِنْ به چَلِ چَمُو چُونْ
گوهر بعدی:شماره ۹۸ - کِجِهْ تا کِجِهْ گِرْدِنُ و بوئه سٰامون؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.