هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر احساسات شاعر درباره ناامیدی، جدایی و بیقراری است. او از روزگار شکایت دارد و به مقایسه وضعیت خود با دیگران میپردازد. همچنین، اشارهای به رسوایی و محشر روز قیامت دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال سنگین و نامفهوم باشد. همچنین، برخی اشارات به مفاهیم مذهبی و اجتماعی نیازمند درک بالاتری از زندگی است.
شماره ۹۸ - کِجِهْ تا کِجِهْ گِرْدِنُ و بوئه سٰامون؟
کِجِهْ تا کِجِهْ گِرْدِنُ و بوئه سٰامون؟
مه دِدَستْ به دوُستِ گردنْ تا به دامُونْ ۱
پیغوم که ته جا رسیمه روزگارونْ
تو شه خِشْ قراری، منْ ندارمه آروُنْ ۲
اونکه پَرْدِهْگاهْ، هرگز نیامو بیرونْ،
اونکه اَفْتُو، هرگز ندییه وِنِهْ سُونْ، ۳
اَمْرُوزْ به رسوایی هرستا به مَیْدونْ
یارونْ مَحْشَرِ روزهْ اَمْروُزْ به گیلُونْ ۴
مه دِدَستْ به دوُستِ گردنْ تا به دامُونْ ۱
پیغوم که ته جا رسیمه روزگارونْ
تو شه خِشْ قراری، منْ ندارمه آروُنْ ۲
اونکه پَرْدِهْگاهْ، هرگز نیامو بیرونْ،
اونکه اَفْتُو، هرگز ندییه وِنِهْ سُونْ، ۳
اَمْرُوزْ به رسوایی هرستا به مَیْدونْ
یارونْ مَحْشَرِ روزهْ اَمْروُزْ به گیلُونْ ۴
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۴
۹۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۷ - ویهارْ درآموُ، عالمْ بوّییه روشِنْ
گوهر بعدی:شماره ۹۹ - امیر گنه: سینه لَهَبْ دارمه بارونْ!
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.