هوش مصنوعی: این شعر به بیان درد و رنج ناشی از خیانت و ناجوانمردی می‌پردازد. شاعر از دوستی ناسالم و آسمانی که گویی بر او سخت گرفته سخن می‌گوید. همچنین، به گرفتاری در دام افراد ناکس و ناباب اشاره دارد و از خونی که بر زمین ریخته شده، یاد می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عمیق عاطفی و اجتماعی مانند خیانت، رنج و انتقاد از ناجوانمردی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی تصاویر مانند 'خارِ مُژه' و 'خینو به دیم' ممکن است برای سنین پایین سنگین باشد.

شماره ۱۰۹ - چی ساجّمه با این‌همه تُو و تاتنْ

چی ساجّمه با این‌همه تُو و تاتنْ
روزْ ره (به) کمینْ خُو، سخنْ ونهْ وٰاتنْ ۱

خارِ مُژهْ، خینو به دیمْ تازه پاتن
دوستْ رها نکنه دامنْ تهْ، به خار اَنداتنْ ۲

آسمونْ‌صفتْ اَنّه تَنْ مه بتٰاتنْ
ناکَسْ مَرْدمُونْ، مرْ بدینه، نَواتنْ ۳

خینو ره خوشِ (خشه) دیده بوینینْ پاتن
خدْره گرفتارِ ناکسونْ نساتنْ ۴
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۴
کانال گوهرین در ایتا
۱۱۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۸ - امیر گنه: «گِردهْ قمر» ته خسُوفنْ
گوهر بعدی:شماره ۱۱۰ - اُونوَختْ کٰاسْمون ره بیستونْ بساتن،
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.