هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از ساختن نام خود و نور بخشیدن به دنیا سخن میگوید. او به آفرینش انسان توسط آدم و حوا اشاره میکند و بیان میکند که چگونه چشمان او را باز کردند و او را با چهار عنصر (احتمالاً آب، باد، خاک، آتش) احاطه کردند. سپس از کسانی میگوید که به نازکی تن او اشاره کردهاند و از خوبیهایش تعریف کردهاند.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۱۰ - اُونوَختْ کٰاسْمون ره بیستونْ بساتن،
اُونوَختْ کٰاسْمون ره بیستونْ بساتن،
تا این خورِ نُورْ ره به دنیا انداتنْ، ۱
اونْ بنا که آدمْ و حوّا بسٰاتنْ،
اُونْمار د خبنِ چشْ وٰاکردْ به منه تَنْ ۲
اونْ مَحَلْ مره با خویشتن بَسوتنْ،
با چارْ عناصرْ، مرهْ به دورْ اندوتنْ ۳
اندی کَسْ که ته نازکه تَنْ ره گُوتنْ،
چییِه ته خوبی که من خامّه بُئوُتنْ ۴
تا این خورِ نُورْ ره به دنیا انداتنْ، ۱
اونْ بنا که آدمْ و حوّا بسٰاتنْ،
اُونْمار د خبنِ چشْ وٰاکردْ به منه تَنْ ۲
اونْ مَحَلْ مره با خویشتن بَسوتنْ،
با چارْ عناصرْ، مرهْ به دورْ اندوتنْ ۳
اندی کَسْ که ته نازکه تَنْ ره گُوتنْ،
چییِه ته خوبی که من خامّه بُئوُتنْ ۴
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۴
۹۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۹ - چی ساجّمه با اینهمه تُو و تاتنْ
گوهر بعدی:شماره ۱۱۱ - این شهرْ من غریبْمِه، تو غریبه سَوجنْ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
