هوش مصنوعی:
این متن بیانگر احساسات عمیق عاشقانه و دلتنگی است. شاعر از عشق و فراق سخن میگوید، از سر به خاک ساییدن و دلبردن یاد میکند و آرزوی رسیدن به معشوق را دارد. همچنین، اشارهای به ابروهای خمیده و دلدادن بدون انتظار دین و بازگشت دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه عمیق و استفاده از استعارههای ادبی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند دلدادن و فراق نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۱۲۰ - کیون بندگی، کین بیورد خنه واچین
کیون بندگی، کین بیورد خنه واچین
ندیمه همتای ته که بو در ماچین ۱
دینگنن به خاک مه سر و چینن هاچین
ز من ته ورجه نتومّه شه دلره واچین ۲
بورم یمن تا بلکه بورم تا به چین
اندی شهر بورم تا که نوینم ته کین ۳
سوا که در اینی، ابرو ره زنّی چین
دل خد دنّی و کس ندارنه ته دین ۴
ندیمه همتای ته که بو در ماچین ۱
دینگنن به خاک مه سر و چینن هاچین
ز من ته ورجه نتومّه شه دلره واچین ۲
بورم یمن تا بلکه بورم تا به چین
اندی شهر بورم تا که نوینم ته کین ۳
سوا که در اینی، ابرو ره زنّی چین
دل خد دنّی و کس ندارنه ته دین ۴
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۴
۱۲۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۹ - دونّی که چشِ سِرْمهْ، چی وَرهْ توشنْ
گوهر بعدی:شماره ۱۲۱ - دوست نامسلمون دارنه کافر دین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
