شماره ۱۳۲ - تا گردشِ افلاک و چرخِ دوّار بو،

تا گردشِ افلاک و چرخِ دوّار بو،
الهی تره هشت و چهار، به یار بو! ۱

ته نوکر و چاکر، به هزار هزار بو!
ز تره دو هزار باز به وقت شکار بو! ۲

تا سال و مه و مشتری ته هم‌کار بو،
ته دوست و ته رفعتْ به خُورِ قرار بو! ۳

تا هفتمْ زمین، گو سَمَکْ ره سوار بو،
تا اون‌روز به ظاهر، تنه گیر و دار بو! ۴