هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به نظر میرسد گفتوگویی بین دو شخصیت به نامهای «آقای جمعه» و «مزیّر» را به تصویر میکشد. در این گفتوگو، هر یک از شخصیتها به شیوهای شاعرانه و احتمالاً با استفاده از اصطلاحات محلی یا استعاری صحبت میکنند. موضوعات مطرحشده شامل طبیعت (مانند فصل پاییز)، اشارات مذهبی (زائر)، و احتمالاً طنز یا کنایههای اجتماعی است.
رده سنی:
15+
این متن به دلیل استفاده از زبان شاعرانه، اصطلاحات محلی یا استعاری، و احتمالاً کنایههای اجتماعی، برای کودکان قابل درک نخواهد بود. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند مفاهیم نهفته در آن را تحلیل کنند.
شماره ۱۳۴ - ویهار و ویهار و همه جا ویهاره
ویهار و ویهار و همه جا ویهاره
آقای جمعه یتّا، مزیّر چهاره ۱
آقا گنه: این آیش تنه زوارهز
مزیّر گنه: آقا! مه سرچنّه خرواره ۲
پئیز آقا گیر نه انجیلی لیفاره
مزیّر ورکسی پرّنه بینج کوپاره ۳
شونه مرزِ سرْ، ونگْ کنّه شه خِداره
تیل بخرده لینگِ هسّکا دیاره ۴
آقای جمعه یتّا، مزیّر چهاره ۱
آقا گنه: این آیش تنه زوارهز
مزیّر گنه: آقا! مه سرچنّه خرواره ۲
پئیز آقا گیر نه انجیلی لیفاره
مزیّر ورکسی پرّنه بینج کوپاره ۳
شونه مرزِ سرْ، ونگْ کنّه شه خِداره
تیل بخرده لینگِ هسّکا دیاره ۴
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۴
۱۰۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۳ - سی وار مره جنگ کردی، منه خونکار تو
گوهر بعدی:شماره ۱۳۵ - ته دولتْ خورْآسٰا، اسٰا تابَندوُئِهْ،
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
