هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه از زبان عاشقی است که معشوق خود را با توصیفاتی زیبا مانند حوریه بهشتی و سوسن میستاید. او از معشوق میخواهد که با او مهربان باشد و رنجش ندهد. همچنین، شاعر از درد عشق و جدایی مینالد و خود را درویشی در تاریکیها و نورها میداند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات ادبی ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی داشته باشد.
شماره ۱۳۶ - امیر گنه: مه دلبر به سون حوره
امیر گنه: مه دلبر به سون حوره
تن سوسنه، قد سوره، کلاله بوره ۱
مره بدی دوست، گره نزن ابروره
گره به میون کی خشه ماه نو ره؟ ۲
هرچن که تو عاشق کِشی دارنی خوره
پامال نکن مه جان و نیازار مورره ۳
مه دوست به خوردیم بپاته شه موره
من دروی بدیمه ظلمات ونورره ۴
تن سوسنه، قد سوره، کلاله بوره ۱
مره بدی دوست، گره نزن ابروره
گره به میون کی خشه ماه نو ره؟ ۲
هرچن که تو عاشق کِشی دارنی خوره
پامال نکن مه جان و نیازار مورره ۳
مه دوست به خوردیم بپاته شه موره
من دروی بدیمه ظلمات ونورره ۴
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۴
۱۰۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۵ - ته دولتْ خورْآسٰا، اسٰا تابَندوُئِهْ،
گوهر بعدی:شماره ۱۳۷ - بالا سوره، دیم شمسه، سوال سهیله
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
