هوش مصنوعی:
این شعر به توصیف زیباییها و جذابیتهای طبیعت و عناصر مختلف آن مانند گل، باغ، دشت و حیوانات میپردازد. شاعر از واژه «خجیره» به معنای زیبا و دلانگیز استفاده کرده تا این زیباییها را برجسته کند.
رده سنی:
12+
متن یک شعر است که از زبان و مفاهیم نسبتاً سادهای استفاده میکند، اما درک کامل آن ممکن است به سطحی از بلوغ فکری و ادبی نیاز داشته باشد که معمولاً از سن 12 سالگی به بعد در افراد شکل میگیرد.
شماره ۱۴۹ - سُورهْ جارْ، تنه وارنگِ بُو خجیره
سُورهْ جارْ، تنه وارنگِ بُو خجیره
ته غنچهْ دهونِ گفتوگو خجیره ۱
تنها نه همینْ ته خُلق و خُو خجیره،
نه سر تا به پا، مه چشمِ سو، خجیره ۲
مشتری سؤالْ، تاقِ ابرو خجیره
به دشتِ ختا، خَیْلِ آهو خجیره ۳
ته گلْ ورقِ سلسلهْ مو خجیره
ته باغِ بهشتِ رنگ و بو خجیره ۴
ته غنچهْ دهونِ گفتوگو خجیره ۱
تنها نه همینْ ته خُلق و خُو خجیره،
نه سر تا به پا، مه چشمِ سو، خجیره ۲
مشتری سؤالْ، تاقِ ابرو خجیره
به دشتِ ختا، خَیْلِ آهو خجیره ۳
ته گلْ ورقِ سلسلهْ مو خجیره
ته باغِ بهشتِ رنگ و بو خجیره ۴
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۴
۱۱۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۸ - امیر گنه که پایِ چنار خجیره
گوهر بعدی:شماره ۱۵۰ - پرْچینْ بدیمه قُبّه گِل ریحونره
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
