هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از طبیعت و عناصر آن مانند ریحان، نرگس و فلک سخن میگوید و از بیرحمی زمانه و کهنگی دوران شکایت میکند. همچنین به مفاهیمی مانند امید، تمنّا و ناکامیهای زندگی اشاره دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین استفاده از اصطلاحات و استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۵۰ - پرْچینْ بدیمه قُبّه گِل ریحونره
پرْچینْ بدیمه قُبّه گِل ریحونره
هَشتْ خالهْ نرگسْره داشْتمهْ اَرمُونْ ره ۱
نکن بیرحمی و نئو«نا» امیرره
دْ خشْ تمنّا دارمه، هاده که دیره ۲
فلک ره بَوینْ گردش چه جور و جیرهْ
اینْ کُهنهْ زَمُونهْ، شالْ بهجایِ شیره ۳
بد مزوئه مهْ طَبعْ وُ ندومّه چیره
انجیل به هنگومْ رسنه اسا که دیره ۴
هَشتْ خالهْ نرگسْره داشْتمهْ اَرمُونْ ره ۱
نکن بیرحمی و نئو«نا» امیرره
دْ خشْ تمنّا دارمه، هاده که دیره ۲
فلک ره بَوینْ گردش چه جور و جیرهْ
اینْ کُهنهْ زَمُونهْ، شالْ بهجایِ شیره ۳
بد مزوئه مهْ طَبعْ وُ ندومّه چیره
انجیل به هنگومْ رسنه اسا که دیره ۴
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۴
۱۸۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۹ - سُورهْ جارْ، تنه وارنگِ بُو خجیره
گوهر بعدی:شماره ۱۵۱ - خین شَمّهْ به شه دیده، مثال جوره
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
