هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از عناصر طبیعت و تصاویر شاعرانه مانند ابر، ماه، آهو و کوه استفاده میکند تا احساساتی مانند غم، دوری و بیقراری را بیان کند. همچنین به مفاهیمی مانند جنگ و سفر اشاره دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق شاعرانه و اشارههای غیرمستقیم به موضوعاتی مانند جنگ و رنج است که درک آنها ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۱۶۱ - جایِ دْوَرقْ، مشکِ تتار بئیته
جایِ دْوَرقْ، مشکِ تتار بئیته
یا مه آههْ که گلْ رهْ غبٰارْ بئیته ۱
زَنگیْ وَچهْ گُونْ، غافلهْ بارْ بئیته
زُحلْ سَرِ قَمرْ خشْ قرارْ بئیته ۲
ته برفهْ کمُونْ که دیمْ کنارْ بئیته
یا آهوئه ملکِ زنگبارْ بئیته ۳
پشتْ کردْ اُونْ دْکوهْ، ابرِ بهارْ بئیته
سیو کَمنْ به گردنْ قرارْ بئیته ۴
یا مه آههْ که گلْ رهْ غبٰارْ بئیته ۱
زَنگیْ وَچهْ گُونْ، غافلهْ بارْ بئیته
زُحلْ سَرِ قَمرْ خشْ قرارْ بئیته ۲
ته برفهْ کمُونْ که دیمْ کنارْ بئیته
یا آهوئه ملکِ زنگبارْ بئیته ۳
پشتْ کردْ اُونْ دْکوهْ، ابرِ بهارْ بئیته
سیو کَمنْ به گردنْ قرارْ بئیته ۴
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۴
۱۳۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۰ - چی فتنوئه باته دْ نرگسْ انگیتهْ
گوهر بعدی:شماره ۱۶۲ - اَمر دولتْ به تنه خنهْ تفاقْ بوییه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.