هوش مصنوعی: این متن شعری است که در آن شاعر از عشق و فراق سخن می‌گوید و زیبایی معشوق را توصیف می‌کند. او از درد دوری و اشتیاق به دیدار معشوق می‌نالد و ویژگی‌های فیزیکی و جذابیت‌های او را برمی‌شمارد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب یا نامفهوم باشد. همچنین، استفاده از زبان و اصطلاحات شعری قدیمی ممکن است برای سنین پایین قابل درک نباشد.

شماره ۱۶۳ - نَخْچیرْ ته شکار دَرْاُونْ خنهْ که بییه

نَخْچیرْ ته شکار دَرْاُونْ خنهْ که بییه
از بَهرِ نیازْ نخچیرْ خنهْ شییهْ ۱

نَخْچیرْ نخٰاسّه اُونْخنه‌یِ وَرْ شییهْ
تا دَمِ صبٰاحْ آهِ فراقْ کشییهْ ۲

ته سیٰمهْ بَدنِ خوبی کَسْ نَدییهْ
لا شریکِ لَهْ، وَهْ که چه تازْگییهْ ۳

تا ته خَطّ به گردِ ماهِ هاله کشییهْ
پیشِ منهْ چشْ، روزهْ که شو بَوییهْ ۴
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۴
کانال گوهرین در ایتا
۱۰۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۶۲ - اَمر دولتْ به تنه خنهْ تفاقْ بوییه
گوهر بعدی:شماره ۱۶۴ - امیر گنه: عاشق رهْ ملامت نییه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.