هوش مصنوعی: این شعر از امیر گنه درباره عشق و رنج‌های آن است. شاعر بیان می‌کند که عاشق نه از ملامت می‌ترسد و نه در جستجوی راحت است. او سینه‌اش را هدف تیر می‌داند و از شکایت دوری می‌کند. شاعر همچنین از نبود محبت و مروت در شهر شکایت دارد و از این که دوستش با رقیب نشسته، ناراحت است. در پایان، او به انصاف و طاعت اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ متن شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و اجتماعی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج و شکایت نیاز به بلوغ فکری برای درک بهتر دارند.

شماره ۱۶۴ - امیر گنه: عاشق رهْ ملامت نییه

امیر گنه: عاشق رهْ ملامت نییه
عاشق ٰرهْ به عالمْ مجشْ راحتْ نییه ۱

سینهْ هدفِ تیر و حمایتْ نییه
خِرِهْ سِتم سنگ و شکایتْ نییه ۲

دوُنستمهْ ته لافْ ره محبّتْ نییه
دَرْ شُومّهْ منْ این شَهرْ که مُروّتْ نییه ۳

مه دوستْ با رقیبْ نیشته قباحتْ نییه؟
مگرْ که انصافْ بالایِ طاعتْ نییه؟ ۴
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۴
کانال گوهرین در ایتا
۹۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۶۳ - نَخْچیرْ ته شکار دَرْاُونْ خنهْ که بییه
گوهر بعدی:شماره ۱۶۵ - الف به بالا مُونندِ ته قَتْ (قد) نییه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.