هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و غمگین است که در آن شاعر از درد فراق و عشق ناکام سخن میگوید. او از دوستش یاد میکند و از رنجی که در دل دارد مینالد. تصاویری مانند پروانه دور شمع و گلهای پژمرده برای بیان احساساتش استفاده شده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به سطحی از بلوغ عاطفی نیاز دارند.
شماره ۱۶۸ - سٰاتْ بکردهْ مه دوست مونندِ قیر چیه؟
سٰاتْ بکردهْ مه دوست مونندِ قیر چیه؟
گردِ گلهْ باغْ، مشکْ و عَنبرْ چه چیه؟ ۱
هر کی وَلْگه ریزونْ، گل به دارْ بدییه،
وی دُوّنهْ که مه حالْ به کجهْ رَسیْهْ ۲
پری وَچهْ، ته چیرهْ گِل مَچّیهْ
ته بالِ مرجونْ، داغْ ره مه دلْ دَچیهْ ۳
تو شمع و مه تَن ته پَروانهْ دَجیهْ
پاکْ بَسُوتهْ ته داغ و نئوتی چیه؟ ۴
گردِ گلهْ باغْ، مشکْ و عَنبرْ چه چیه؟ ۱
هر کی وَلْگه ریزونْ، گل به دارْ بدییه،
وی دُوّنهْ که مه حالْ به کجهْ رَسیْهْ ۲
پری وَچهْ، ته چیرهْ گِل مَچّیهْ
ته بالِ مرجونْ، داغْ ره مه دلْ دَچیهْ ۳
تو شمع و مه تَن ته پَروانهْ دَجیهْ
پاکْ بَسُوتهْ ته داغ و نئوتی چیه؟ ۴
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۴
۱۰۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۷ - ته گرگرِ سینه که چه خارچیه
گوهر بعدی:شماره ۱۶۹ - یار دارمه یکی میون ونه قمچیه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
