هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسات عمیق و غمگین شاعر است که در تمام اوقات روز و شب درگیر افکار و خیالات خود است. او از زنجیرهای ذهنی و بی‌وفایی دنیا شکایت دارد و احساس تنهایی و انزوا می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، لحن غمگین و مضامین پیچیده آن مناسب سنین بالاتر است.

شماره ۱۷۳ - صُبح اُونْ خشه، چشْ ره نظرْبو به رُوتهْ

صُبح اُونْ خشه، چشْ ره نظرْبو به رُوتهْ
شامْ اُونْ خشه، پا گذرْ دارهْ به کوته ۱

روزْ اُونْ خشه، که دیم‌ها کنم به سُوته
شُو خُونیه، جُزْ فکْر وُ خیالِ مُونه ۲

لَیْلی وَشْ هَمُونی، دَرْ نَشومّه کوته
مره که بپا نیهْ زنجیرِ موته ۳

گَرْدُونمْ نیهْ قَولُ و زبُونْ دْروته
اینهْ وَرْ چشْ کَشمْ خاکِ کُوتهْ ۴
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۴
کانال گوهرین در ایتا
۱۰۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۷۲ - سالْ اونْ خشه که بَشْکفهْ نوبهارته
گوهر بعدی:شماره ۱۷۴ - تا ملیجهْ پرْ‌ها کردْ مشکینْ خطهاتهْ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.