هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و طبیعت‌گرا، با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌های شاعرانه، به توصیف معشوق و زیبایی‌های طبیعت می‌پردازد. شاعر از عناصری مانند آهو، مشک، کافور، شقایق و باغ برای خلق فضایی رمانتیک و احساسی استفاده کرده است.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه و استعاره‌های شاعرانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و مفاهیم به‌کاررفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارند.

شماره ۱۹۰ - ای دَخْنهْ آهو، وَرهْ رهْ وَرْ گیرهْ

ای دَخْنهْ آهو، وَرهْ رهْ وَرْ گیرهْ
مشکِ تَر وُ کٰافُورْ ره برابر گیره ۱

شقایقْ خُوشهْ پاره حنٰا بئیره
زَمُونهْ جوُونی ره آیی سَرْ گیره ۲

خال و خَطْ خجیره، ته خجیرهْ چیره
این شَهرْ پرْکَسْ ته خال و خَطّ وَرْ میره ۳

هر که زندگانی کنهْ وا نَخچیره
وی باغه کنارْ چَرهْ، نَخچیرْ ره گیره ۴
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۴
کانال گوهرین در ایتا
۹۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۸۹ - اَمْرو به سریٰ چیره بدیمه حوره
گوهر بعدی:شماره ۱۹۱ - یا ربْ صد هزارْ عَید وُ اقبال و شاهی،
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.