هوش مصنوعی:
این متن بیانگر احساسات عمیق و آشفتهای است که شاعر از درد دل، بیقراری و ناتوانی در تحمل فراق یار خود دارد. او از سوزش دل، بیتابی و ناتوانی در تحمل این شرایط میگوید و در نهایت از یار خود میپرسد که آیا کسی هست که بتواند جانش را نجات دهد.
رده سنی:
16+
متن حاوی احساسات عمیق و پیچیدهای است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای عاشقانه و غمگین نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۱۸۹ - اَمْرو به سریٰ چیره بدیمه حوره
اَمْرو به سریٰ چیره بدیمه حوره
جوُونی اسّٰا وُ بنمٰا غروره ۱
گاهی به خنده، گاهی سرْ دارنه شوره
نه جایِ هنیشتنْ، نه دلْ دارْمه، بُورهْ ۲
دلْ سُوجنهْ مه هیمه پیونْ تَنُوره
سوراخْ بَیّه دلْ، خنهْ پیُونْ زَنْبُورهْ ۳
نارمهْ طاقتُ و دَسْ مه ندارْنه زُورهْ
یارونْ بُونهْ کَسْ شه جٰانْ بهْله بُورهْ؟ ۴
جوُونی اسّٰا وُ بنمٰا غروره ۱
گاهی به خنده، گاهی سرْ دارنه شوره
نه جایِ هنیشتنْ، نه دلْ دارْمه، بُورهْ ۲
دلْ سُوجنهْ مه هیمه پیونْ تَنُوره
سوراخْ بَیّه دلْ، خنهْ پیُونْ زَنْبُورهْ ۳
نارمهْ طاقتُ و دَسْ مه ندارْنه زُورهْ
یارونْ بُونهْ کَسْ شه جٰانْ بهْله بُورهْ؟ ۴
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۴
۹۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۸ - سوایِ مه دوستْ، کَسْ نوم ره مه نَئیرهْ
گوهر بعدی:شماره ۱۹۰ - ای دَخْنهْ آهو، وَرهْ رهْ وَرْ گیرهْ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.