شماره ۱۹۹ - نَمجْ تُومهْ خُورْ که خورْ ترهْ نَتُویی

نَمجْ تُومهْ خُورْ که خورْ ترهْ نَتُویی
ترسمّهْ که خورْ ته بَدنْره بَتُویی ۱

فدایِ تنهْ تَنْ، اُونزنْ درْیُویی
اُو شورهْ تَرْسمّه که ته تَنْ بَکُویی ۲

ته رُویِ سُو، اَرْ به خورِ سَرْ بَتُویی
خُورْ ذَرّونه، اَصْلا ذَرّه ره نتویی ۳

ته بُورهْ گِلْ بُو به ختٰا پرْ بُویی
صد نافه‌یِ آهو اُونْ بُوجهْ، ببُویی ۴