هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و ستایشآمیز است که در آن شاعر به معشوق خود ابراز علاقه و وفاداری میکند و او را با عناوینی مانند "شاه خوبونی" و "شاه محمودی" میستاید. شاعر همچنین تأکید میکند که هیچکس جز معشوق در دل او جایی ندارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات ادبی ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی داشته باشد.
شماره ۲۰۰ - گِلِ دَسْته! هروارْ که منه درْآیی
گِلِ دَسْته! هروارْ که منه درْآیی
صَدْ تیر زَنّی مه جانره که: بیبفایی ۱
سوگند خرمهْ منْته قَمرْچیرْ، بالایی
غیر از تو به مهْ دلْ دیگری دَرْنایی ۲
ته شاهِ خوبونی، بنده ته گدایی
تو شاه محمودی و منْ ایازْ آسایی ۳
خوبونْ و خجیرونْ از پیر و بُرنایی
زندهْ نَوّه اُونْ کَسْ که تنه درنایی ۴
صَدْ تیر زَنّی مه جانره که: بیبفایی ۱
سوگند خرمهْ منْته قَمرْچیرْ، بالایی
غیر از تو به مهْ دلْ دیگری دَرْنایی ۲
ته شاهِ خوبونی، بنده ته گدایی
تو شاه محمودی و منْ ایازْ آسایی ۳
خوبونْ و خجیرونْ از پیر و بُرنایی
زندهْ نَوّه اُونْ کَسْ که تنه درنایی ۴
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۴
۱۳۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۹ - نَمجْ تُومهْ خُورْ که خورْ ترهْ نَتُویی
گوهر بعدی:شماره ۲۰۱ - دلْ دارْمه یکی، دارْنه تنه هوایی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
