هوش مصنوعی: این متن به بیان اندوه و حسرت شاعر نسبت به نبودن قهرمانان افسانه‌ای مانند زال، رستم، گودرز، فرامرز، سهراب و برزو می‌پردازد. شاعر با اشاره به این که همه این شخصیت‌ها رفته‌اند، از مخاطب می‌خواهد تا با نوشیدن شراب، این غم را تسکین دهد. همچنین، او به نیاز مردم به افراد سخاوتمند مانند حاتم طایی اشاره می‌کند و از شرمساری در برابر این نیازها سخن می‌گوید.
رده سنی: 18+ اشاره به مصرف شراب و مفاهیم پیچیده‌ای مانند حسرت و اندوه وجود دارد که ممکن است برای مخاطبان جوان مناسب نباشد.

شماره ۲۰۶ - سامِ نیرمْ زال و رستم، کونه گودرز کَیْ؟

سامِ نیرمْ زال و رستم، کونه گودرز کَیْ؟
بَورینْ شیشه ره که پربَوُو تشین مَیْ ۱

فرامَرزْ کو و سهرابْ کو و اَسبِ وَیْ
بُرزو کو، همه شونْ بُورْدنهْ پیاپَیْ ۲

ایدوستْ برو تو با یکی شیشه‌ی مَیْ
تو می‌بَخری، منْ ایشمْ تی چیرهْ هَیْ ۳

ته دَرْ احتیاجْ دارنْ صَدْ حاتمِ طَیْ
خُورْ شرمسارِ تهْ مُونگهْ دیمهْ پیاپَیْ ۴
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۴
کانال گوهرین در ایتا
۱۱۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۰۵ - دوستْ گلهْ وَلگْ سَرْ بوارسته بو، شی
گوهر بعدی:شماره ۲۰۷ - ها نَپرسنی حالْ ره مه دیر بسوتی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.