هوش مصنوعی: شاعر در این متن از عشق به می و ساقی سخن می‌گوید و از لذت‌های دنیوی مانند نوشیدن شراب و عشق‌ورزی یاد می‌کند. او با وجود آگاهی از حرام بودن این اعمال، به آنها علاقه‌مند است و از آنها به عنوان بخشی از زندگی لذت‌بخش خود یاد می‌کند.
رده سنی: 18+ این متن شامل مفاهیمی مانند شراب‌خواری و عشق‌ورزی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 18 سال مناسب نباشد. همچنین، محتوای آن نیاز به درک عمیق‌تری از ادبیات و فرهنگ دارد که معمولاً در سنین بالاتر شکل می‌گیرد.

شماره ۱۲ - سپیده‌دم که وقت کار عامست

سپیده‌دم که وقت کار عامست
نبیذ غارجی رسم کرامست ۱

مرا ده ساقیا جام نخستین
که من مخمورم و میلم به جامست ۲

ولیکن لختکی باریکتر ده
نبیذ یکمنی دادن کدامست ۳

نماز بامدادان کرد باید
سه جام یکمنی خوردن حرامست ۴

چو وام ایزدی بنهاده باشم
مرا ده ساتگینی بر تو وامست ۵

چنانکه باز نشناسد امامم
رکوعم را رکوعست ار قیامست ۶

خوشا جام میا، خوشا صبوحا
خوشا کاین ماهرو ما را غلامست ۷

دو زلفش دو شب و دو خال مشکین
ظلام اندر ظلام اندر ظلامست ۸

صبوح از دست آن ساقی صبوحست
مدام از دست آن دلبر مدامست ۹

غلام و جام می را دوست دارم
نه جای طعنه و جای ملامست ۱۰

همی‌دانم که این هر دو حرامند
ولیکن این خوشیها در حرامست ۱۱
قالب: قصیده
تعداد ابیات: ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
۶۱۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱ - چرخست ولیکن نه درو طالع نحسست
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۳ - در وصف خزان و مدح احمدبن عبدالصمد وزیر سلطان مسعود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.