شماره ۱۴ - می بر کف من نه که طرب را سبب اینست

می بر کف من نه که طرب را سبب اینست
آرام من و مونس من روز و شب اینست ۱

تریاق بزرگست و شفای همه غمها
نزدیک خردمندان می را لقب اینست ۲

بی می نتوان کردن شادی و طرب هیچ
زیرا که بدین گیتی اصل طرب اینست ۳

معجون مفرح بود این تنگدلان را
مر بی سلبان را به زمستان سلب اینست ۴

ای آنکه نخوردستی می گر بچشی زان
سوگند خوری، گویی: شهد و رطب اینست ۵

می‌گیر و عطا ورز و نکو گوی و نکو خواه
اینست کریمی و طریق ادب اینست ۶