هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از معشوق خود شکایت می‌کند که او را با وعده‌های بی‌پایه و رفتار ناعادلانه آزار می‌دهد. شاعر از بی‌وفایی و نادانی معشوق گلایه کرده و از او می‌خواهد که یا به وعده‌هایش عمل کند یا دیگر وعده ندهد. همچنین، شاعر به عدالت و مهربانی اشاره می‌کند و از معشوق می‌خواهد که رفتارش را تغییر دهد.
رده سنی: 16+ این شعر حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و اخلاقی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند بی‌وفایی و عدالت نیاز به تجربه و درک بیشتری از روابط انسانی دارند که معمولاً با افزایش سن به دست می‌آید.

شمارهٔ ۷۲ - در مدح ابوالحسن عمرانی

صنما! گرد سرم چند همی‌گردانی
زشتی از روی نکو زشت بود گر دانی ۱

یا بکن آنچه شب و روز همی وعده دهی
یا مکن وعده هر آن چیز که آن نتوانی ۲

از حد و غایت نافرمانی در مگذر
که پدیدارست اندازهٔ نافرمانی ۳

دل من بردی و از خویشتنم دور کنی
برنیاید صنما کار بدین آسانی ۴

مهربانی نکنی بر من و مهرم طلبی
ندهی داد و همی‌داد ز من بستانی ۵

بی‌وفایی کنی و نادان سازی تن خویش
نیستی‌ای بت یکباره بدین نادانی ۶

نبوی راضی گر زانکه امیرت خوانم
من بدان راضی باشم که غلامم خوانی ۷

از تو ما را نه کنار و نه پیام و نه سلام
مکن ای دوست که کیفر بری و درمانی ۸

گویی: اندر دل پنهانت همی‌دارم دوست
به بود دشمنی از دوستی پنهانی ۹

مکن ای دوست که بیداد نشانی نگذاشت
عدل باز آمد با بوالحسن عمرانی ۱۰

خواجه و سید سادات رئیس الرؤسا
همچو خورشید به بخشندگی و رخشانی ۱۱
قالب: قصیده
تعداد ابیات: ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
۴۹۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۷۱ - درمدح علی‌بن عمران
گوهر بعدی:شمارهٔ ۷۳ - در مدح خواجه ابوسهل زوزنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.