غزل ۱۰۷ - حاشا که مرا جز تو در دیده کسی باشد

حاشا که مرا جز تو در دیده کسی باشد
یا جز غم عشق تو در دل هوسی باشد ۱

کس چون تو نشان ندهد در کل جهان لیکن
چون این دل هر جائی هر جای بسی باشد ۲

بر پای تو سر دارم گر سر خطری دارد
وصل تو به دست آرم گر دسترسی باشد ۳

از خاک سر کویت خالی نشوم یک شب
گر بر سر هر سنگی حالی عسسی باشد ۴

ز آنجا که توئی تا من صد ساله ره است الحق
ز اینجا که منم تا تو منزل نفسی باشد ۵

از زحمت خاقانی مازار که بد نبود
گر خوان وصالت را چون او مگسی باشد ۶