غزل ۱۹۰ - دل پردهٔ عشق توست برگیر

دل پردهٔ عشق توست برگیر
جان تحفهٔ وصل توست بپذیر ۱

تن هم سگ کوی توست دانی
دانم که نیرزدت به زنجیر ۲

گفتی که بجوی تا بیابی
جستیم و نیافتیم تدبیر ۳

در کار دلی که گمره توست
تقصیر نمی‌کنی ز تقصیر ۴

تیری ز قضای بد سبق کرد
آمد دل من بخست بر خیر ۵

آن تیر ز شست توست زیرا
نام تو نوشته بود بر تیر ۶

خاقانی اگرچه هیچ کس نیست
هم هیچ مگو به هیچ برگیر ۷