غزل ۱۹۳ - بر سر من نامده است از تو جفاجوی تر

بر سر من نامده است از تو جفاجوی تر
در همه عالم توئی از همه بدخوی‌تر ۱

گیر که من نیستم هم ز خود انصاف ده
تا به جهان کس شنید از تو جفاجوی تر ۲

هستی خورشید حسن لاجرم از وصل تو
هرکه به نزدیک تر از تو سیه روی تر ۳

گفتم هستی چو گل هم خوش و هم بی‌وفا
لیک نگفتم که هست گل ز تو خوشبوی‌تر ۴

بود گناه من آنک با تو یگانه شدم
نیست مرا ز آب چشم هیچ گنه‌شوی‌تر ۵

تا دل من سوی توست بارگه صبر من
هست به کوی عدم بلکه از آنسوی‌تر ۶

در صف عشاق تو کمتر خاقانی است
لیک به وصف تو در، اوست سخنگوی‌تر ۷