هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق خود سخن میگوید و از تأثیر عمیق او بر جهان و موجودات مختلف صحبت میکند. شاعر معشوق را با عناوین و صفات بلند مرتبه مانند 'سلطان جان'، 'روح القدس' و 'صاحبقران' توصیف میکند و بیان میکند که همه چیز در جهان تحت تأثیر زیبایی اوست.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
غزل ۲۰۷ - عقل ما سلطان جان میخواندش
عقل ما سلطان جان میخواندش
مجلسافروز جهان میخواندش ۱
نسر طائر تا لب خندانش دید
طوطی شکرفشان میخواندش ۲
تا ملاحت را به حسن آمیخته است
هر که این میبیند آن میخواندش ۳
تا لبش را لب نخوانی زینهار
زانکه روح القدس جان میخواندش ۴
تا خیال لعل او در چشم ماست
هرچه در کون است کان میخواندش ۵
کوی او از اختران چشم من
هر که دیده است آسمان میخواندش ۶
کمترین وصاف او خاقانی است
کاسمان صاحبقران میخواندش ۷
مجلسافروز جهان میخواندش ۱
نسر طائر تا لب خندانش دید
طوطی شکرفشان میخواندش ۲
تا ملاحت را به حسن آمیخته است
هر که این میبیند آن میخواندش ۳
تا لبش را لب نخوانی زینهار
زانکه روح القدس جان میخواندش ۴
تا خیال لعل او در چشم ماست
هرچه در کون است کان میخواندش ۵
کوی او از اختران چشم من
هر که دیده است آسمان میخواندش ۶
کمترین وصاف او خاقانی است
کاسمان صاحبقران میخواندش ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۵۷۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۰۶ - هر دل که غم تو داغ کردش
گوهر بعدی:غزل ۲۰۸ - چو به خنده بازیابم اثر دهان تنگش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
