هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی است که بر تجدید پیمان با عشق و ایمان تأکید دارد. شاعر از خواننده می‌خواهد تا با عشق تازه، ایمان خود را تجدید کند و از بت‌پرستی دوری جوید. همچنین، او به خواننده توصیه می‌کند که با عشق، دردها را درمان کند و از دنیای مادی فاصله بگیرد. شعر به مفاهیمی مانند عشق، ایمان، عرفان و دوری از مادیات اشاره دارد.
رده سنی: 16+ این متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

غزل ۲۷۸ - دلا با عشق پیمان تازه گردان

دلا با عشق پیمان تازه گردان
برات عشق بر جان تازه گردان ۱

به کفرش ز اول ایمان آر و آنگه
چو ایمان گفتی ایمان تازه گردان ۲

نماز عاشقان بی‌بت روا نیست
سجود بت‌پرستان تازه گردان ۳

چه رانی کشتی اندیشه در خشک
گرت سوزی است طوفان تازه گردان ۴

به هر دردیت درمان هم ز درد است
به درد تازه درمان تازه گردان ۵

خراج هر دو عالم برد خواهی
نخست از عشق فرمان تازه گردان ۶

به استقبال تیر چشم ترکان
کهن ریشت به پیکان تازه گردان ۷

دل ازرق پوش و ترکان زرق پاشند
دلت را خرقه ز ایشان تازه گردان ۸

سفالت این جهان ریحان او عمر
به آب عشق ریحان تازه گردان ۹

جهان را عهد مجنونی شد از یاد
چو خاقانی درآ، آن تازه گردان ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۵۲۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۷۷ - غصهٔ آسمان خورم دم نزنم، دریغ من
گوهر بعدی:غزل ۲۷۹ - رخش حسن ای جان شگرفی را به میدان درفکن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.