هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق و دلباختگی خود سخن میگوید. او از رنجهایی که در راه عشق متحمل شده و از بیوفایی معشوق شکایت میکند. شاعر عشق را جدی میداند و آن را بازی نمیپندارد. او از معشوق میخواهد که با لطف و مهربانی با او رفتار کند و به او توجه نشان دهد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، برخی از عبارات ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده و نامفهوم باشد.
غزل ۳۷۶ - دلم غارتیدی ز بس ترکتازی
دلم غارتیدی ز بس ترکتازی
ز پایم فکندی ز بس دست یازی ۱
گل و مل تو را خادمانند از آن شد
وفای گل و صحبت مل مجازی ۲
مرا جان درافکند در جام عشقت
گمان برد کاین عشق کاری است بازی ۳
هلاک تن شمع جان است اگرنه
نیاید ز موم این همه تن گدازی ۴
منم زین دل پر نیاز اندر آتش
تو آبی به لطف ای نگارا به نازی ۵
تو آنی که با من خلاف طبیعت
درآمیزی و کشتن من نسازی ۶
مپرس از دلم کز چهای چون کبوتر
بگو زلف راکز چه چون چنگ بازی ۷
تو را چاکری گشت خاقانی آخر
خداوندیی کن به چاکر نوازی ۸
ز پایم فکندی ز بس دست یازی ۱
گل و مل تو را خادمانند از آن شد
وفای گل و صحبت مل مجازی ۲
مرا جان درافکند در جام عشقت
گمان برد کاین عشق کاری است بازی ۳
هلاک تن شمع جان است اگرنه
نیاید ز موم این همه تن گدازی ۴
منم زین دل پر نیاز اندر آتش
تو آبی به لطف ای نگارا به نازی ۵
تو آنی که با من خلاف طبیعت
درآمیزی و کشتن من نسازی ۶
مپرس از دلم کز چهای چون کبوتر
بگو زلف راکز چه چون چنگ بازی ۷
تو را چاکری گشت خاقانی آخر
خداوندیی کن به چاکر نوازی ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۴۶۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۷۵ - با هیچ دوست دست به پیمان نمیدهی
گوهر بعدی:غزل ۳۷۷ - خاک شدم در تو را آب رخم چرا بری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
