غزل ۳۷۵ - با هیچ دوست دست به پیمان نمی‌دهی

با هیچ دوست دست به پیمان نمی‌دهی
کار شکستگان را سامان نمی‌دهی ۱

آنجا که زخم کردی مرهم نمی‌کنی
آنجا که درد دادی درمان نمی‌دهی ۲

هم‌چون فلک که بر سر خوان قبول ورد
آن را همی که تره دهی نان نمی‌دهی ۳

آسان همی بری ز حریفان خویش دل
چون قرعه بر تو افتد آسان نمی‌دهی ۴

ارزان ستانی آنچه دهم در بهای بوس
پس بوسه از چه معنی ارزان نمی‌دهی ۵

مژگانت را به کشتن من رخصه داده‌ای
لب را به زنده کردن فرمان نمی‌دهی ۶

خاقانی گدای به وصل تو کی رسد
کز کبریا سلام به سلطان نمی‌دهی ۷