غزل ۳۹۷ - از روی تو فروزد شمع سرای عیسی

از روی تو فروزد شمع سرای عیسی
وز عارض تو خیزد نور شب تجلی ۱

ای صید دام حسنت شیران روز میدان
وی مست جام عشقت مردان راه معنی ۲

آتش پرست رویت جان هزار زردشت
بستهٔ صلیب زلفت عقل هزار عیسی ۳

رضوان به روی تو دید این تیره خاکدان را
گفت اینت خوب جائی، خوشتر ز خلد ماوی ۴

هر دل که رفت نزهت در باغ زلفت آرد
دارد چراگه جان در زیر شاخ طوبی ۵

ای بی‌نمک به هجران خوش کن به وصل عیشم
دانی مزه ندارد بی‌تو ابای دنیی ۶

با من که هست جانی مانده ز دست قهرت
در پای تو فشاندم، کردی قبول یانی ۷

خاقانی از دل و جان برخی روی تو شد
گرچه ز وصلت او را دولت نداد برخی ۸