شمارهٔ ۷۵ - قصیده

مرد آن بود که از سر دردی قدم زند
درد آن بود که بر دل مردان رقم زند ۱

آن را مسلم است تماشا به باغ عشق
کو خیمهٔ نشاط به صحرای غم زند ۲

وز بهر آنکه نیست شود هرچه هست اوست
ختم وجود بر سر کتم عدم زند ۳

از دست عشق چون به سفالی شراب خورد
طعنه نخست در گهر جام جم زند ۴

بیشی هر دو عالم بر دست چپ نهد
وانگه به دست راست بر آن بیش، کم زند ۵

جایی که زلف جانان دعوی کند به کفر
گمره بود که در ره ایمان قدم زند ۶

و آنجا که نور عارض او پرده برگرفت
تردامنی بود که دم از صبح‌دم زند ۷

خاقانی این سراب که داند که مردوار
زین خاکدان به بام جهان بر علم زند ۸