هوش مصنوعی:
شاعر از دستی که زلف معشوق را گرفته و پایی که راه وصال را پیموده، اکنون در گل غم و اندوه گرفتار شده و دستش بر سر دلش است. این متن بیانگر احساسات عمیق عاشقانه و اندوه ناشی از جدایی است.
رده سنی:
16+
این متن حاوی مفاهیم عاطفی و عاشقانه عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه احساسی دارد.
شماره ۲۷ - دستی که گرفتی سر آن زلف چو شست
دستی که گرفتی سر آن زلف چو شست
پائی که ره وصل نوشتی پیوست ۱
زان دست کنون در گل غم دارم پای
زان پای کنون بر سر دل دارم دست ۲
پائی که ره وصل نوشتی پیوست ۱
زان دست کنون در گل غم دارم پای
زان پای کنون بر سر دل دارم دست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۶۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶ - کس از رخ چون ماه تو بر برنگرفت
گوهر بعدی:شماره ۲۸ - خاقانی از آن ریزش همت که توراست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
