شماره ۵۴ - آن دل که ز دیده اشک خون راند رفت

آن دل که ز دیده اشک خون راند رفت
و آن جان که وجود بر تو افشاند رفت ۱

تن بی‌دل و جان راه تو نتواند رفت
اسبی که فکند سم کجا داند رفت ۲