هوش مصنوعی:
شاعر در این بیتها از رنج و اندوه درونی خود سخن میگوید و بیان میکند که چگونه روز و شب را به سختی و بیثمری سپری کرده است. او از آتش درون و درد سینهاش میگوید و این که تلاشهایش بیفایده بودهاند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، بیان رنج و اندوه ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
شماره ۲۲۰ - افغان که ز دل برای سوز آوردم
افغان که ز دل برای سوز آوردم
نه ناوک آه سینه دوز آوردم ۱
بیهوده چو آفتاب و مه زیر سپهر
روزی به شب و شبی به روز آوردم ۲
نه ناوک آه سینه دوز آوردم ۱
بیهوده چو آفتاب و مه زیر سپهر
روزی به شب و شبی به روز آوردم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۷۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۹ - اکنون که شب آمد برود جانانم
گوهر بعدی:شماره ۲۲۱ - خاقانی را ز آن رخ و زلفین به خم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
