هوش مصنوعی:
شاعر در این متن، جهان را به قفسی سبز تشبیه میکند که پرندگان از آن پرواز کردهاند. او خود را همچون مرغی تنها در این قفس میبیند و از تنهایی و گذر زمان شکوه میکند.
رده سنی:
15+
این متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و تمثیلی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه بیشتری دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند.
شماره ۲۴۷ - گردون قفسی است سبز پرچشمه چو دام
گردون قفسی است سبز پرچشمه چو دام
مرغان همه زین قفس پریدند مدام ۱
دیری است در این قفس ندیده است ایام
یک مرغ چو من همای خاقانی نام ۲
مرغان همه زین قفس پریدند مدام ۱
دیری است در این قفس ندیده است ایام
یک مرغ چو من همای خاقانی نام ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۵۰۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۶ - هر روز در آب دیدهاش مییابم
گوهر بعدی:شماره ۲۴۸ - گر هیچ به بندگیت درخور باشم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
