هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر به زیبایی و جذابیت معشوق خود اشاره میکند و از او میپرسد که چه کسی به او شیر داده و پرورشش داده است.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و زیباییشناختی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات پیچیدهتر شعر کلاسیک فارسی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۳۰۶ - تا زلف تو بر بست به رخ پیرایه
تا زلف تو بر بست به رخ پیرایه
بر عارض تو فکند مشکین سایه ۱
ای حور جنان تو پیش من راست بگو
شیر تو که داده است، که بودت دایه؟ ۲
بر عارض تو فکند مشکین سایه ۱
ای حور جنان تو پیش من راست بگو
شیر تو که داده است، که بودت دایه؟ ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۱۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۰۵ - گفتم پس از آن روز وصال ای دلخواه
گوهر بعدی:شماره ۳۰۷ - ای گشته دلم در غم تو صد پاره
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
