هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از غم و اندوهی که به دلیل عشق به معشوق بر او وارد شده، سخن می‌گوید. او خود را کشته‌ای در غم معشوق می‌داند و حتی شیران جهان را در برابر این غم، همچون روباهان بیچاره توصیف می‌کند.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عاطفی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد.

شماره ۳۰۷ - ای گشته دلم در غم تو صد پاره

ای گشته دلم در غم تو صد پاره
عیش و طرب از نزد رهی آواره ۱

من خود که بوم؟ کشته‌ای اندر غم تو
شیران جهان چو روبهان بیچاره ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۴۵۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۰۶ - تا زلف تو بر بست به رخ پیرایه
گوهر بعدی:شماره ۳۰۸ - ای با تو مرا دوستی سی روزه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.