هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از احساسات درونی خود سخن میگوید، از غم و اندوهی که در دل دارد و از ترس آشکار شدن رازهایش. او از تلاشهای بیثمر خود در زندگی و جستوجوی مقصودی که نمییابد، سخن میگوید. همچنین، از گذر عمر و جوانی و بازیهای سرنوشت با زندگی خود ابراز ناراحتی میکند. شاعر به هنر و ادبیات خود افتخار میکند و از تواناییهایش در نظم و نثر سخن میگوید.
رده سنی:
16+
این متن حاوی مفاهیم عمیق فلسفی و احساسی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند گذر زمان و ناامیدی ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین و نامفهوم باشد.
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹ - چون رعد در جهان فتد آوازم
چون مشرف است همت بر رازم
نفسم غمی نگردد از آزم ۱
چون در به زیر پارهٔ الماسم
چون زر پخته در دهن گازم ۲
بسته دو پای و دوخته دو دیده
تا کی بوم صبور که نه بازم ۳
با هرچه آدمی است همی گویی
در هر غمی کش افتد انبازم ۴
من گوهرم ز آتش دل ترسم
ناگاهی آشکاره شود رازم ۵
نه نه کر گر فلک بودم بوته
و آتش بود اثیر بنگدازم ۶
روی سفر نبینم و از دانش
گه در حجاز و گاه در اهوازم ۷
ابرم که در و لؤلؤ بفشانم
چون رعد در جهان فتد آوازم ۸
از راستی چو تیر بود بیتم
دشمن کشم از آن چو بیندازم ۹
زان شعر کایچ خامه نپردازد
کان را به یک نشست نپردازم ۱۰
بادم به نظم و نثر و نه نمامم
مشکم به خلق و جود و نه غمازم ۱۱
مقصود مینیابم و میجویم
مقصد همی نینم و میتازم ۱۲
بر عمر و بر جوانی میگریم
کانچم ستد فلک ندهد بازم ۱۳
با چرخ در قمارم میمانم
وین دست چون نگر که همی بازم ۱۴
نفسم غمی نگردد از آزم ۱
چون در به زیر پارهٔ الماسم
چون زر پخته در دهن گازم ۲
بسته دو پای و دوخته دو دیده
تا کی بوم صبور که نه بازم ۳
با هرچه آدمی است همی گویی
در هر غمی کش افتد انبازم ۴
من گوهرم ز آتش دل ترسم
ناگاهی آشکاره شود رازم ۵
نه نه کر گر فلک بودم بوته
و آتش بود اثیر بنگدازم ۶
روی سفر نبینم و از دانش
گه در حجاز و گاه در اهوازم ۷
ابرم که در و لؤلؤ بفشانم
چون رعد در جهان فتد آوازم ۸
از راستی چو تیر بود بیتم
دشمن کشم از آن چو بیندازم ۹
زان شعر کایچ خامه نپردازد
کان را به یک نشست نپردازم ۱۰
بادم به نظم و نثر و نه نمامم
مشکم به خلق و جود و نه غمازم ۱۱
مقصود مینیابم و میجویم
مقصد همی نینم و میتازم ۱۲
بر عمر و بر جوانی میگریم
کانچم ستد فلک ندهد بازم ۱۳
با چرخ در قمارم میمانم
وین دست چون نگر که همی بازم ۱۴
قالب: قصیده
تعداد ابیات: ۱۴
۴۹۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸ - ای وای امیدهای بسیارم
گوهر بعدی:قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰ - یک بهره به بوده همی نمانم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.