غزل ۲۵ - ز عشق تو نهانم آشکارست

ز عشق تو نهانم آشکارست
ز وصل تو نصیبم انتظارست ۱

ز باغ وصل تو گل کی توان چید
که آنجا گفتگوی از بهر خارست ۲

ولی در پای تو گشتم بدان بوی
که عهدت همچو عشقم پایدارست ۳

دلم رفت و ز تو کاری نیامد
مرا با این فضولی خود چه کارست ۴

چو گویم بوسه‌ای گویی که فردا
کرا فردای گیتی در شمارست ۵

به بند روزگارم چند بندی
سخن خود بیشتر در روزگارست ۶

به عهدم دست می‌گیری ولیکن
که می‌گوید که پایت استوارست ۷

ترا با انوری زین گونه دستان
نه یکبار و دوبارست و سه بارست ۸