غزل ۱۰۲ - مرا گر چون تو دلداری نباشد

مرا گر چون تو دلداری نباشد
هزاران درد دل باری نباشد ۱

چو تو یا کم ز تو یاری توان جست
چه باشد گر ستمکاری نباشد ۲

مرا گویی که در بستان این راه
گلی بی‌زحمت خاری نباشد ۳

بود با گرد ران گردن ولیکن
به هرجو سنگ خرواری نباشد ۴

اگرچه پیش یاران گویم از شرم
کزو خوش خوی‌تر یاری نباشد ۵

تو خود دانی که از تو بوالعجب‌تر
ستمکاری دل‌آزاری نباشد ۶

چگونه دست یابد بر تو آن‌کس
کش اندر کیسه دیناری نباشد ۷

چو اندر هیچ کاری پاسخ من
ز گفتار تو خود آری نباشد ۸

اگر فارغ بود سنگین دل تو
ز بخت من عجب کاری نباشد ۹